Onze avonturen van 01 November tot 31 November 1999

De avonturen in Drakensberg:

Het landschap

Stephan
Dies ies ze delegation of ze benoni boys speaking,
Weekeind is weer voorbij, en een nieuw avontuur beleefd.
Vrijdag vertrokken naar "Drakensberg", tegen Leshoto aan, in het midden van het land, om daar wat rond te lopen met tent en rugzak. 's Avonds onze laatste overnachting en douche op een "normale" camping, al is en blijft het wennen dat ieder kampeerplekkie is uitgerust met een standaard braai tafeltje.
Zaterdagochtend vroeg uit de veren en op pad naar het park. We hadden gehoord dat je er waanzinneg mooie uitzichtpunten had. Helaas voor ons, ze kon nog geen 75 meter ver kijken van de mist. BAAAAALLEEEEN als een stekker maar ja, je reist niet 600 km om vervolgens om te keren naar huis dus toch maar beginnen met een kaart onder de arm en een dosis geluk om alles tot een goed einde te brengen, hopend op mooi weer in de namiddag en voor de volgende dag.
Eerst een paar honderd meter klimmen of liever gezegt traplopen om vervolgen verder te lopen langs de berghellingen waar je normaal een schitterend uitzicht moest hebben op de bergketens daar, helaas voor ons vandaag niet.
Anyways, wij lopen lopen lopen met als eindoel "Keith Bush Camp" om da nacht door te brengen. Gelukkig waren we vrij vroeg vertrokken en na wat (voor sommige) en veel (voor mij) zweet druppels achtergelaten te hebben kwamen we lang een aardig kampeer plekkie, plaats voor zo'n 4 tenten INCL. BRAAIROOSTER werkelijk waar in "the middle of nowhere" maar ja bush camp zal wel groter zijn dat 4 plekken (dachten we) dus wij verder lopen eerst lang een rivier bedding (er liep alleen nog een klein beekje in) en later in de rivier bedding met nog steeds zich van minder dan 75 meter, en wij lopen wat later veranderde in klauteren over rotsblokken werd want de bedding was nu niet echt wandelaars vriendelijk maar ja het was ook pas 15:00 uur en er lagen overal van die man-built torentjes van op elkaar gestapelde stenen, dus dat zat wel goed.
Niet veel later komen we nog 3 hikers tegen en vragen aan hun waar ze naar toe gaan, ze waren op weg naar een of andere cave om te overnachten. Cool dachten wij, hoever is dat nog, zo'n 2,5 km volgens de kaart. Hmmm wij dachten dat we veeeeel minder ver waren gelopen, en die mini kampeerplaats bleek dus gewoon wel keith bush camp te zijn.
Na ruim twee uur klauteren in die KL*** rivier bedding, het was dus inmiddels al 17:00 uur, kwamen we dan toch tot de conclusie dat we niet helemaal goed zaten en met nog maar 1.5 uur daglicht en bijna geen zicht of uitzicht op de cave besloten we maar met zijn zessen terug te gaan naar dat bush camp gedoe. HEEEL DIE KL*** rivier bedding weer af klauteren.
Gelukkig gehaald tent op gezet en om 20:00 uur slapen als een baby. 's Nachts klaarde het weer gelukkig op en kon je de duizenden sterren aan de hemel zien staan tussen alle bergketens in, echt een mooi gezicht, geen verdwaald stadslicht maar puur alleen de sterren. De volgende dag om 6:00 uur wakker en klaarlicht zonder mist, bleek het pad vanaf de kampeerplaats naar rechts te lopen i.p.v rechtdoor wat wij hadden gedaan. Dit bleek ook een heel goed begaanbaar pad maar ja te laat voor ons want wij moesten weer terug naar huis. Wel konden we op de terug weg genieten van de mooie uitzichten die we de eerste dag hadden moeten missen.
En met pijn in onze knieen en kuiten bereikten we onze auto 's middags en terug naar Benoni voor een gezellige braai met Jeroen en Inge bij het kampvuur in de achtertuin.

Op weg naar de top

Boven??

Dit was de souvenier winkel

Het Kruger park

Mic
Afgelopen weekend maar weer eens de bergschoenen aangedaan en naar Drakensberg gereden om daar te gaan hiken en Michel's nieuwe rugzak en poncho uit te proberen.
's Middags zijn we weg gereden nadat we eerst de nodige boodschappen hadden gedaan. Brandertje kopen, pannetje erbij, kant en klare spagetti uit blik en nog meer van dat overheerlijk voedsel. Na een uur of 3 rijden moest er weer eens getankt worden a 90 cent de liter. Er werd gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat fast food voer naar binnen te laten glijden (vanwege het vet). De patat is hier niet echt om over naar huis te schrijven, lekker wit en slap. De bediende een fooi van 10 rand gegeven = 3 piek. Zijn mond viel er van open. We hadden blijkbaar gelijk zijn uur loon verdubbelt.
Om 19:00 uur is het hier donker dus moesten we nog 3 uur lang in het donker de weg naar de camping vinden waar we zouden overnachten. De afslag van de snelweg was makkelijk te vinden. De volgende afslag werd wat moeilijker. De asfalt weg hield op en wat over bleef was een aangestampte zandweg met hier en daar een rots of een kuil. Uiteindelijk hadden we de camping gevonden. Wat bleek er was helemaal niemand!! Nouja, niemand, 2 paarden in de wei ernaast. Verder was er een toiletgebouw en nog een hutje. Tent opzetten leek mij niet nodig. Je kan prima slapen in een schoon toiletgebouw. Ieder had een eigen plee dus dat probleem was ook weer opgelost.
De volgende ochtend een bordje cruesli en de blikjes met kant en klare spagetti verdelen, en hup in de auto naar Giant's Castle. Daar hebben we de auto geparkeerd en zijn we begonnen met de berg op te rennen. Na een uurtje kwamen we bij een grot aan waar een tijd geleden wat mensen wat op de rotsen hadden gekliederd. Mike, de rondleider (een neger met een enorme glimlach), vertelde dat het Bushmen tekeningen waren van plusminus 3000 jaar oud. Na nog 2 uur lopen en wat baboons (apen) gezien te hebben, stonden we voor een bordje waarop stond "PLEASE DO NOT PROCEED AFTER THIS POINT". Wat volgens ons dus betekende: volg dit pad en over een uur ben je bij Giant's Hut. Dat klopte wel aardig.
Onder weg begon het natuurlijk ook te plenzen dus kon michel zijn nieuwe poncho uitproberen. En gelukkig, hij werkte! Eenmaal aangekomen in het hutje bleek dat je die van te voren moest reserveren. Je kreeg dan een sleutel mee en je kon er dan blijven slapen. Wij hadden een tent mee maar in de regen en wind op een berg slapen is toch meer iets voor de STAMgasten. Gelukkig waren er al een paar mensen dus konden wij naar binnen om ons potje te koken. Overheerlijke kant en klare spagetti uit blik met een blikje groenten. Er beleken ook nog 2 bedden vrij te zijn die wij konden gebruiken. U denk natuurlijk hoe kan dat nu? Ze zijn toch met zijn drieen?? Ja dat klopt, een moest er dus op de tafel slapen. Waarom niet op de grond zou je denken?? Dat komt om dat de stortbak van de toilet overliep en er dus een laag water in het hutje stond.
De volgende ochtend (6:00 uur!!) zijn we weer terug naar de auto gelopen. Eenmaal daar aangekomen een paar liter koud vocht naar binnen gegooid (Nee, geen alcohol!), schone kleren aan getrokken en terug naar huis proberen te rijden. U denkt, "proberen"? Je weet de weg toch wel terug? Ja, dat is ook zo, maar onderweg stopte de auto er mee. Starten ging nog wel maar daarna sloeg hij weer af. Dus 3 man onder de motorkap. De luchtfliter zat niet verstopt en de gaskabel was ook nog heel. Dus dan moet het wel aan de brandstof liggen. En jawel hoor, de motor kreeg geen brandstof. En JA, er zat genoeg in de tank... Een paar keer schudden bleek te helpen. We konden weer verder rijden.
Ons weekend eindigde weer thuis waar het eten al op tafel stond toen we thuis kwamen. Nee, dit keer geen braai!

Ga terug naar het begin van de pagina

Echt waar!
Copyright 31 November 1999 by The Benoni boys
Best viewed in Internet Exploder 3 or higher